Mikilvægasta breytan í formúlunni

Í síðustu viku var þáttur sýndur í Þýska ríkissjónvarpinu um Ísland og var viðfangsefnið niðursveiflan og hvernig Íslendingar bregðast við hinum breyttu aðstæðum. Hingað til hefur fréttaflutningurinn verið meira á neikvæðu nótunum og vilja sumir benda á Ísland sem skólabókadæmi hversu niðursveiflan hefur leikið hinn vestræna heim illa. En umfjöllunin í þættinum sem sýndur var í síðustu viku var á öðrum nótum og fékk höfund til að líta á aðstæður frá fleiri hliðum enn fjölmiðlar hafa viljað líta á.

Höfundi er ljóst að aðstæður eru mun verri en í uppsveiflunni undanfarin ár. Það eru miklir erfiðleikar sem steðja að og áður enn endurskipulagningu fjármálalífsins er lokið verður erfitt að gera sér grein fyrir hver hin raunveruleg staða er. Núverandi ríkistjórn virðist vera máttlaus til að takast á við vandann en til að beina kastljósinu frá sinni eigin vanhæfni nota meiri slagorð í pontu alþingis og vanhugsaðar skyndilausnir í stað þess að koma með heildstæða sýn á hvernig lausnin á vandanum getur litið út.

Súrefnisleysið á atvinnumarkaðinum er kæfandi fyrir samfélagið, greiðslubyrði heimilanna er eru skuggalegar, skuldir þjóðarbúsins komnar yfir hundrað prósent af vegir landaframleiðslu. Skattaáform vinstri stjórnarinnar virka lamandi fyrir samfélagið og fasteignamarkaðurinn í alkuli. Við fyrstu sýn virðist allt vera vonlítið og erfitt. En það gleyma flestir mikilvægustu breytunni í öllu dæminu en að þeirri breytu komum við síðar.

Þó að innlendir fjölmiðlar fjalli nánast ekkert um það þá er umheimurinn í svipaðri stöðu og við Íslendingar. Til dæmis ef litið er á landið þar sem þátturinn var sýndur, Þýskaland, þá er raunatvinnuleysið farið hækkandi og skuldir þjóðarbúsins kominn upp í 1.900 milljarða €vra.

Mörg stór og fræg fyrirtæki eins og Opel, Quelle og Karstadt eru í miklum erfiðleikum og í þokkabót er mikil hætta er á að hinn sterki bifreiðaiðnaður landsins muni fara illa út úr næsta ári þar sem styrkir frá ríkinu til bifreiðakaupa fellur niður um áramótin og eru sérfræðingar hræddir um að salan muni dragast saman til muna. Margföldunaráhrifin af samdrættir í stærsta iðnaði landsins er gífurlegur og mun leiða til mikillar hækkunar á atvinnuleysi í landinu. Er það alls ekki vænlegt því á sumum svæðum í Þýskalandi er nú þegar um 25% atvinnuleysi. Því er óhætt að segja að eftir að þingkosningar eru yfirstaðnar og allt púðrið, sem sett var í efnahagslífið til að að halda efnahagsmálum stöðugum fram yfir kosningar, horfið er hinn Þýski almenningur að átta sig á hversu erfið staðan er raunverulega.

Áðurnefndur þáttur fjallaði í raun ekki um efnahagsvandann eða hina pólitísku efnahagskreppu ríkistjórnarinnar. Ekki eitt orð var nefnt um Icesave samningana eða umsókn Íslands að ESB. Kastljósinu var beint að Íslenskum almenningi og hvernig við sem einstaklingar tökum uppbyggilega á okkar málum við breyttar aðstæður. Það var hið raunverulega fréttaefni sem vakti athygli blaðamannanna.

Fjallað var um fimm einstaklinga úr mismunandi aðstæðum og hvernig niðursveiflan breytti aðstæðum þeirra. Sumir högnuðust enn aðrir misstu allt. Enn eitt áttu okkar landsmenn sameiginlegt. Í stað þess að leggjast niður í sjálfsvorkunn báru allir höfuðið hátt, breyttu aðstæðum sínum með nýjum hugmyndum eða fóru einfaldlega að vinna við önnur störf sem falla ekki undir þeirra áunna menntun eða reynslu. Sumir stefndu á að stækka fyrirtækið sitt og ein ung kona sem hafði starfað sem byggingarverkfræðingur hefur snúið sér að fatahönnun og eftirspurnin orðin það mikil að hún er farin að ráða í stöður til að geta framleitt nógu mikið.

Mikilvægasta breytan í formúlunni tengda uppbyggingu landsins okkar er og verður hinn íslenski almenningur og okkar áræðni að gefast aldrei upp. Í gegnum söguna höfum við mætt hverju mótlætinu á fætur öðru enn ávallt stöndum við storminn af okkur. Við finnum alltaf leið til að standa aftur upp og er enginn breyting á í þessari niðursveiflu.

Við erum það raunverulega afl sem mun byggja upp framtíð íslands. Stjórnmálamenn geta haft áhrif á hvert við stefnum enn það verður ávallt við sem munu ganga veginn og enginn mun gera það fyrir okkur. Því er það í okkar höndum sem frjálsum einstaklingum í frjálsu landi að vinna að þeim lausnin sem þörf er á og drífa þetta samfélag áfram úr lægðinni og inn í framtíðina.

Birtist á deiglan.com þann 20.11.2009 

Súrefnislaust andrúmsloft atvinnulífsins

Atvinnuleysi er nú komið upp í 8,2% og er um 10% atvinnuleysi spáð fyrir marsmánuð. Útlit fyrir breytingar á atvinnuleysinu til hins betra er ekki að vænta á næstu misserum. Aðstæðurnar eru erfiðar og efnahagsástandið er orðið það alvarlegt að þau fyrirtæki sem ekki eru komin í kæfandi faðm ríkisins eiga á hættu að falla í faðm þess innan tíðar.

Atvinnulífið er að glíma við ein erfiðustu skilyrði síðari tíma. Hátt vaxtastig, lítið framboð á lánsfé, gjaldeyrishöft  og rýrnandi kaupmáttur eru alvarlegustu þættirnir sem herja á atvinnulífið. Þó eru fyrirtæki sem skila hagnaði í þessu árferði, en það staðfestir þá trú mína að fyrirtæki landsins eru vel í stakk búin til að takast á við þau erfiðu skilyrði sem hér eru. Spurningin er hversu lengi þau ná að starfa í súrefnislausu atvinnulífi.

Þegar lánsfé er takmarkað er mikilvægast að finna fjárfesta sem eru tilbúnir að fjárfesta í góðum fyrirtækjum með arðbær verkefni. Þó að fréttablöðin miðli daglega þeirri tilfinningu að allir séu í fjármálaerfiðleikum er staðreyndin sú að það eru til einstaklingar og fyrirtæki í landinu sem hafa fjármagn milli handanna til þess að fjárfesta í spennandi verkefnum og fyrirtækjum.

Það er hins vegar sorgleg staðreynd að innlendir fjárfestar hafa engan hvata til að fjárfesta í atvinnulífinu sökum óstöðugleika og óvissu í  efnahagslífinu. Fjárfestar hafa í raun aðeins val á milli þess að fara í áhættumiklar fjárfestingar á hinum almenna fyrirtækjamarkaði, þar sem útlit fyrir arðsemi er ekki gott af áðurnefndum ástæðum, og að kaupa verðtryggð ríkisskuldabréf með föstum vöxtum sem tryggir þeim þó meiri von um aukin verðmæti fjármuna en kemur í veg fyrir aukin atvinnutækifæri á íslenskum atvinnumarkaði. Er óhætt að segja að ef þetta eru einu valmöguleikarnir sem innlendum fjárfestum býðst eru líkurnar á góðum fjárfestingum í atvinnuskapandi verkefnum ekki góðar.

Erlendar fjárfestingar eru ekki síður mikilvægar fyrir endurreisn landsins eins og fjárfestingar innlendra fjárfesta. En hvatinn fyrir erlenda fjárfesta er ennþá minni en innlenda fjárfesta. Erlendir fjárfestar glíma þar að auki við þá óvissu hvenær þeir geti nálgast það fjármagn  sem þeir fjárfesta í hér á landi. Erum við því í pattstöðu og meðan svo er þá er ekki mikið útlit fyrir betri tíð á atvinnumarkaði.

Þetta á ekki síst við erlenda fjárfesta. Þó að við Íslendingar höfum mannauð sem aðrar þjóðir öfunda okkur af og auðlindir sem eru mun verðmætari en við gerum okkur grein fyrir, þá höfum við verið of lokuð fyrir erlendum fjárfestum undanfarin ár og höfuð lokað Íslandi enn frekar fyrir erlendum fjárfestingum með setningu gjaldeyrishaftanna.

Ef við lítum frekar á skilyrðin fyrir erlenda fjárfesta og hugsum hlutina út frá þeirra sjónarmiði þá ætti Ísland ekki að vera í efsta sæti yfir vænlegustu markaðssvæði. Gjaldeyrishöftin halda fjármagni í gíslingu, ef svo má að orði komast, efnahagsástandið er ókyrrt, gjaldmiðillinn flöktandi og skilaboðin frá stjórnvöldum mjög andsnúin bæði innlendum og erlendum fjárfestum. Nægir í því sambandi að benda á áform ríkisvaldsins um að hækka skatta á fyrirtæki og almenning. Ekki bættu ummæli Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra um að arðgreiðslur væru ekki siðlegar á þessum tímum ástandið.

Hver eru þá úrræðin sem grípa má til við aukið atvinnuleysi? Vinstrimenn kalla eftir aukinni íhlutun ríkisins. Stóri bróðir á að auka við og þenja út sitt öryggisnet sem nú þegar er orðið of stórt og ýtir undir skattahækkanir og hárri lántöku sem þyngja róður almennings og fyrirtækja enn frekar. Og til að kóróna ríkisvæðingu hefur starfsstjórnin lagt fram tillögur um að ríkisvæða fyrirtæki sem eru í erfiðleikum og stofna eignarhaldshlutafélög til að reka fyrirtæk sem teljast lífvænleg.

Ef þessi áform ná fram að ganga mun það kæfa einstaklingsframtakið til lengri tíma og afturför í íslensku samfélagi mun eyðileggja þá jákvæðu þróun sem orðið hefur hér á landi undanfarna tvo áratugi. Því þrátt fyrir atburði haustsins 2008 og aðdraganda þeirra getum við ekki neitað þeirri staðreynd að athafnafrelsið á Íslandi hefur verið aukið til muna og mikilvægt að viðhalda þeirri jákvæðu þróun sem átt hefur sér stað þó að við þurfum að endurskoða reglugerðirnar og lagaumhverfið.

Mikilvægt er að leggja grunn að heilbrigðu atvinnulífi á nýjan leik með heilbrigðri samkeppni án íhlutunar ríkisfyrirtækja. Fyrstu skrefin í þá átt felast í að lækka stýrivexti, aflétta gjaldeyrisviðskipalögunum og opna landið fyrir erlendum fjárfestingum og síðast en ekki síst að koma þeim fyrirtækjum, sem lent hafa undir ríkisforsjá, aftur í hendur einkaaðilum eins fljótt og auðið er.

Hallgrímur Viðar Arnarson

Landsfundur Sjálfstæðisflokksins árið 2009

Landsfundurinn er búinn og forystan fyrir næstu 2 árin kosin. Kosningarbaráttan er í aðsigi og er ég þeirra skoðunar að róðurinn verði erfiðari enn nokkru sinni fyrr.

Málefnastarfið á Landsþinginu var fjölbreyttara enn áður enda er Sjálfstæðisflokkurinn að taka á málefnum sem upp hafa komið sökum efnahagslægðarinnar sem geisar hér á landi. Ef borið er saman málefnastarfið á landsfundinum 2007 við landsfundinn sem var að ljúka þá er munurinn ótrúlegur. Við vorum að glíma við lúxusvandamál árið 2007, allir fullir bjartsýni og oft hafði ég þá tilfinningu að í sumum málaflokkum þá væri keimur af populisma sem ég hef aldrei verið fylgjandi.

Í ár er tíðin allt önnur. Við erum hægt og rólega að þokast aftur í áttina að góðu gildum og stefnu flokksins. Voru margar ályktanir algjörlega endurbættar í nefndastörfunum og var ljóst að margir litu svo á að við værum kominn allt og langt frá Sjálfstæðisstefnunni og okkar meginmáli, að vera „Stétt með stétt".

Evrópuályktunin var undirrituðum ekki að skapi. Voru þó drögin mun verri. Hefði ég viljað hreint nei við ESB. Ísland hefur enga hagsmuni að gæta í ESB ef við lítum á þau verkefni sem eru fyrir hendi næstu árin og sú óskhyggja að taka upp €vruna tveimur vikum eftir að við værum aðildarríki er það óraunsæjasta sem ég hef heyrt. Eftir að hafa búið í ESB yfir 10 ár þá er það eitthvað sem ég get sagt hér og nú að skyndiinnganga, langvarandi undanþágur og tvíhliða upptaka €vrunnar gerist ekki á skömmum tíma. Hvort sem okkur líka betur eða verr verðum við að glíma við okkar erfiðu aðstæðum með þeim tækjum og tólum sem við höfum við höndina í dag. Allt annað er ekkert nema slagorðakennd pólitík gerð til að villa fyrir.

Bjarni Benediktsson er nýr formaður Sjálfstæðisflokksins og óska ég honum til hamingju með kjörið. Tveir mjög frambærilegir einstaklingar buðu sig fram og var erfitt að gera hug sinn upp á milli þeirra. Nú þegar við göngum í eina erfiðustu kosningarbaráttu sem sjálfstæðisflokkurinn mun há er það gríðarlega mikilvægt að nýr formaður komi sem fyrst fram með kristaltæra stefnu byggða á okkar landsfundarályktunum. Við verðum að koma afdráttalaus fram, sjálfsgagnrýnin á fortíðina enn með lausnir fyrir framtíðina.

Ræðu landsfundar  átti án efa Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir. Ef ekki eina bestu ræðu sem ég hef heyrt á landsfundi. Ég var heillaður af því með hvað auðmýkt enn festu hún kom fram, greindi frá viðkvæmum persónulegum sögum og gerð upp hennar störf eftir hrunið. Þeir sem mig þekkja vita að ég hef ekki verið mikill stuðningsmaður hennar sökum ólíkra málefnalegra skoðana enn þarna sýndi hún og sannaði að hún er verðugur varaformaður Sjálfstæðisflokksins. Hlakka mér til að starfa með henni og taka á þeim erfiðum verkefnum sem framundan eru jafnt innan sem utan flokksins.

Ég  ætla að enda þennan pistil með ræðu Davíðs Oddsonar. Aldrei hef ég verið eins undrandi eftir ræðu og þessa. Kom mjög á óvart að hann skyldi taka til máls á fundinum og var ræðunni beðið með eftirvæntingu. Hann var í upphafi hnitmiðaður og fyndinn enn fór svo út í sálma sem komu öllum á óvart sem á hana hlustuðu. Þó stendur upp úr hin grófu ummæli hans varðandi endurreisnarnefndina og Vilhjálm Egilsson.

Persónulega er mín skoðun að margir punktar í ritinu og ályktunni er ekki að mínu skapi. Enn í heildina litið er þetta fyrsta skrefið sem við sem flokkur verðum að taka til að rýna endanlega til gagns það sem betur mætti fara. Að hann skuli tjá sig á þennan máta, gera lítið úr störfum 80 einstaklinga sem komu að nefndinni og hreint og beint móðga Vilhjálm Egilsson er ekki athæfi sem hæfir það reyndum og virtum stjórnmálamanni sem hann Davíð Oddson er. Því skil ég ekki ummæli Bjarna Benediktssonar í viðtali í sjónvarpsfréttum RUV eftir fundinn. Þetta var ekki hans innlegg inn í starfið. Fundurinn var búinn að álykta, það gafst nógu mörg tækifæri fyrir Davíð Oddsson að tjá sig um drög og afgreiðslu. Því var þetta ekki harmlaus ummæli eins og Bjarni Ben komst að orði heldur atlaga sem ekki er viðeigandi á þessum landsfundi Sjálfstæðisflokksins eða frá fyrrverandi formanni Sjálfstæðisflokksins.

Ný forysta – Ný framtíð góðra gilda

 

Sjálfstæðisflokkurinn gengur í gegnum miklar breytingar um þessar mundir. Eftir 17 ár í ríkisstjórn er flokkurinn í fyrsta sinn í stjórnarandstöðu,                   formaður flokksins að víkja frá og ný forysta tekur. Á sama tíma er samfélagið okkar að ganga í gengum eitt erfiðasta og flóknasta tímabil sem okkar unga lýðveldi hefur upplifað.

Ljóst er að eftir atburði síðustu missera verðum við Íslendingar að vera reiðubúin að líta tilbaka og rýna til gagns á okkar samfélag. Einstaklingar og fjölskyldur berjast í bökkum við að aðlagast nýjum aðstæðum og snertir það alla hópa samfélagsins. Sambandið milli grasrótar og stjórnmálamanna hefur orðið fyrir áföllum og hefur óskin um meiri hlutdeild í ákvarðanatöku í málefnum þjóðarinnar aukist til muna.

Ásýnd stjórnkerfis landsins hefur á undanförnum árum beðið hnekki og elsta og virtasta stofnun okkar, Alþingi , er dregin í efa. Skortur á ábyrgu upplýsingaflæði hefur búið til nýyrði sem endurspegla ákall eftir breyttum áherslum gagnvart löggjafar- og framkvæmdavaldi. 

Kröfur almennings til frambjóðenda sem sækjast eftir forystuhlutverki þjóðar okkar,eru aðrar en undanfarin ár. Umdeildar ríkisframkvæmdir og umsókn okkar að öryggisráði Sameinuðu þjóðanna víkja nú fyrir erfiðum og kjarkmiklum ákvörðunum sem fyrst  um sinn tryggja hag atvinnulífs og heimila en umfram allt móta framtíð Íslensks samfélags inní tuttugustu og fyrstu öldina.

Frambjóðendur til forystu í Sjálfstæðisflokknum munu þurfa að svara því hvort ásýnd flokksins sé sú sem þau kjósa og hvort hún endurspegli þá áratuga stefnu Sjálfstæðisflokksins að stétt sé með stétt.Einnig hvernig ásýnd flokksins á að verða í framtíðinni. Aðalhlutverk framtíðarforystu Sjálfstæðisflokksins er að endurvekja traust á flokknum og gildum hans. Gildi sem byggja á virðingu og auðmýkt gagnvart almenningi landsins og aðstæðum okkar.

 

Höfundar: Hallgrímur Viðar Arnarson, formaður Týs f.u.s í Kópavogi og Árni Árnason, Landsfundarfulltrúi.

Birtist í Morgunblaðinu 04.02.2009

 

Að snúa vörn í sókn

Í ljósi atburðarásarinnar síðastliðnu daga er augljóst að miklar breytingar eiga sér stað á skömmum tíma; óhætt er að segja að aðstæður á Íslandi hafi gjörbreyst.

Niðursveiflan sem gengur yfir kemur ekki á óvart. Greiningardeildir íslensku bankanna spáðu niðursveiflu þegar framkvæmdum við Kárahnjúkavirkjun lyki. Einnig var gengisvísitalan undanfarin ár allt of lág og viðskiptahallinn mikill. Það sem hefur haft meiri áhrif á annars eðlilega niðursveiflu er lausafjárkreppan í heiminum og mikil niðursveifla á almennum mörkuðum úti í heimi.

Aðgerðir ríkisstjórnarinnar eru til þess gerðar að vernda okkur almennig fyrir enn frekari rýrnun lífskjara. Þetta eru sársaukafull skref sem krefjast mikils kjarks. En þessi skref eru nauðsynleg til þess að vinna á þeim skammtímaerfiðleikum sem hin alþjóðlega lausafjárkreppa skapaði.

Kostnaður heimila og fyrirtækja hefur aukist og eignarhlutfall þeirra rýrnað. Á sama tíma hefur verð á nauðsynjavörum hækkað. Eru margar fjölskyldur á barmi gjaldþrots og hafa fá tækifæri til þess að vinna sig úr skuldafeninu. Því er grundvallaratriði að landsmönnum verði gert kleift að greiða niður skuldir sínar eða endurfjármagna lán sín. Til þess að skapa grundvöllinn undir þetta þarf fyrst og fremst að afnema stimpilgjöld og í öðru lagi endurskoða hávaxtastefnu Seðlabanka Íslands.

Við eigum að snúa aftur til okkar góðu gilda og byggja velferð okkar á þeim stoðum sem við Íslendingar höfum staðið á í aldanna rás. Við Íslendingar höfum yfir að búa hágæða mannauði sem hefur skapað okkur sess á meðal þeirra þjóða sem eru með þá hæstu verðmætasköpun á íbúa í heiminum.

Til að halda háu velferðarstigi á Íslandi er mikilvægt að afla nægjanlegra tekna fyrir þjóðarbúið. Slíkar tekjur skapast eingöngu með háu framleiðslustigi og sterkum útflutningi. Við höfum þann kost fram yfir aðrar þjóðir að geta valið úr mörgum framtíðartækifærum. Þau felast ekki síst í ríkum fiskimiðum, gífurlegum náttúruauðlindum okkar, sköpunarkrafti íslensku þjóðarinnar og einstaklingsframtaki almennings sem er framtíðargrundvöllur þjóðarinnar. Þetta hefur ekki breyst þrátt fyrir mótlætið undanfarnar vikur.

Alltaf höfum við Íslendingar með dugnaði okkar og dyggð unnið saman til þess að skapa bjartari framtíð fyrir þjóð okkar og komandi kynslóðir. Tuttugasta öldin er sönnun þess að við Íslendingar gefumst ekki upp. Ég hef fulla trú á því að við Íslendingar höfum metnað og getu til þess að gefa börnum okkar þá bestu framtíð sem kostur er á og öll þau tækifæri sem þau eiga skilið.

Við erum einfaldlega of sterk til þess að láta tímabundin mótbyr berja okkur niður.

Hallgrímur Viðar Arnarson

Britist í Morgunblaðinu 11.10.2008

CSU missi meirihlutann í Bæjaralandi.

Skoðanakannanir fyrir kosningar sýndu að hægri flokkurinn CSU, systurflokkur CDU í Bayern, myndi missa fylgi sitt frá 60 % niður í 48 %. Enn í um miðnættið kom reiðarslagið. Útkoma CSU er 43,7 %. Verstu kosningar síðan 1966. Sjálfur var höfundur virkur meðlimur í  JU Burgebrach, ungliðahreyfingu CSU í bænum sem ég bjó, og hringdi strax í mína félaga í Þýskalandi. Og það er rétt. Í fyrsta sinn í marga áratugi er CSU ekki með hreinan meirihluta í Bæjaralandi.

Orsökin fyrir þessu tapi er margþætt. Eftir að forystumaðurinn Edmund Stoiber kvaddi eftir margra ára forystu urðu mikil vatnaskil . Stoiber var búinn að vera í forystuhlutverki í Bayern síðan 1993, allan tímann sem forsætisráðherra. Eftir að Theo Waigel, fyrr. fjármálaráðherra Þýskalands árin 1989 - 1998, hætti varð Stoiber leiðtoginn í Bayern. Var honum oft líkt við hinn umdeilda enn án efa vinsælasta stjórnmálamanns Bæjara, Franz Joseph Strauss. Var því breytingin á forystu flokksins frá Stoiber yfir til Erwin Huber sem formann og Gunter Beckstein sem forsætisráðherra mikil vatnaskil og augljóst er að hún hafi ekki virkað trúverðug á bæríska kjósendur.

Útkoma annarra flokka eru samt stórtíðindi. Á meðan Sozialdemókratarnir missa um 1 % fylgi, úr 19 % niður í 18 %, og græningjarnir halda sér um 10 % þá bæta hægriflokkurinn FDP og flokkur óháðra sig báðir um 6 % stig. FDP er nú með 8 % og Óháðir um 10 %.

 

 

Útkoma kosninganna gefa því mikið til kynna að traustið til stóru flokkanna í Þýskalandi eru hverfandi. Það liggur augum uppi að tími Erwin Huber og Gunter Beckstein sem forystumenn CSU er að ljúka. Flokkurinn tekur ekki í mál að sitja í stjórnarsamstarfi nema 1 kjörtímabil. Kynslóðaskipti er því óumflýanleg.

En hvernig mun stjórnin líta út. Spá mín er sú að við munum sjá stjórn með CSU og FDP frekar en með öðrum flokkum. Stefnumál græningjanna er á öndverðu meiði við stefnu CSU og flokkur Óháðra hafa ekki nein mikilvæg mál á sinni stefnuskrá og eru í raun óskrifað blað.

 Verða næstu 5 ár því mjög athyglisverð í Bayern sem og að fylgjast með hvaða áhrif kosninganna hafa á fylgi íhaldsmanna almennt í Þýskalandi

Aðdáendur Bayern Munchen á Íslandi.

Höfundur er mikill aðdáandi og stuðningsmaður besta fótboltalið Þýskalands ( ef ekki heimsins, geri ráð fyrir miklum mótmælum frá Man. U aðdáendum) og er enn í stjórn aðdáandaklúbbs Bayern í heymabyggð minni í Þýskalandi. Enn ekki hefur hann hitt á neinn af hinum mikla aðdáendahóp Bayern hér á Íslandi.

hefur hugmyndin um að stofna aðdáendaklúbb Bayern Munchen hér á Íslandi verið lengi í hausnum á mér og er kominn tími til að framkvæma þá stóru framkvæmd.

Því leita ég eftir öllum Bayern aðdáendum sem lesa þetta og senda mér línu til þess að sjá hvað við erum margir dyggir stuðningsmenn.

 

 

Áfram Bayern !!!!!!!

Ályktun Týs um stimpilgjöldin.

Týr, f.u.s í Kópavogi, fagnar því skrefi sem tekið hefur verið með ákvörðun um afnám stimpilgjalda við fyrstu fasteignakaup. Hinsvegar telur Týr að stíga ætti skrefið til fulls. Týr hvetur því stjórnarflokkana til þess að setja fram aðgerðaráætlun með það að leiðarljósi að afnema stimpilgjöld sem fyrst á kjörtímabilinu.Stimpilgjöld eru kostnaðarflækja sem eru til þess fallin að auka á byrði heimilinna.

 

Annað dæmi um frekari kostnaðarflækju er tvísköttunin sem kölluð er fasteignaskattur. Fasteignaskattur er tvísköttun vegna þess að verið er að skattleggja þegar skattlagðar tekjur. Fasteignaskattur kemur illa út fyrir unga sem og aldna. Týr telur að Kópavogur eigi að sýna fordæmi til annarra sveitarfélaga með að setja sér langtíma markmið um að afnema fasteignaskatt.

 

Kópavogur, 2.4.2008

Skemmtileg byrjun á marsmánuði.

Aðalfundur Týs var haldinn 28.febrúar síðastliðinn og var höfundur endurkjörinn formaður félagsins. Var fjölmennt á fundinum og eftir að fundi var slitið komu allir saman og þáðu veitingar í boði Týs.

Við skelltum okkur þann fyrsta mars til Blönduósar. Hélt Jörundur SUS dag og tók á móti okkur með þvílíkum hætti að lengi verður talað um gestrisni Blönduósinga. Það er augljóst að félagið er í mikilli sókn og eiga Lee-Ann og félagar hennar mikinn heiður skilið hvernig þau hafa tekið á starfsemi ungra og gert þau að einu öflugasta félaginu innan SUS.

Boðið var upp á súpu og brauð þegar við komum. Adolf Berndsen varaþingmaður og formaður Norðvestur nefndarinnar kom og kynnti aðaláherslur nefndarinnar. Var áhugavert að heyra hvað brennur á í sveitinni.

Eftir mikil fundarhöld í félagsheimili Sjálfstæðisflokksins fórum við á Heimilisiðnaðarsafnið á staðnum. Höfundur vissi ekki hvað hann átti von á. Enda hefur áhuginn fyrir fornum heimilisiðnaði ekki endilega verið efst á lista áhugamálanna enn það var stórmerkilegt að sjá hvernig forfeður og mæður okkar klæddu sig og hvaða gríðarlega vinna var þar að baki.

Um kvöldið var kokteill í boði heimamanna og eftir hann var ferðinni heitið á góðan veitingarstað þar sem boðið var upp á þriggja rétta máltíð. Dagurinn endaði inn á sumarbústöðnum þar sem gítarleikurinn stóð fram eftir nóttu.

Það er hægt að nálgast myndirnar hér á heimasíðu Jörundar

4 - 5 febrúar. Línuvarðsla og Bandaríska prófkjörsbarátta.

Á þriðjudagskvöldinu var ferðinni heitið upp í Egilshöll eftir vinnu. Tók þar af mér að vera línuvörður í Reykjarvíkurmótinu sem stendur nú yfir. Spiluðu þar ÍR gegn Val í meistaraflokki kvenna.

Það er alltaf skemmtilegt að dæma í kvennaboltanum. Boltinn gengur oftar enn ekki meira á milli og það er skemmtilegt að sjá Valsstelpurnar nýta allan völlinn til að leita að smugu í vörninni hjá ÍR-ingum í þessum leik. Margrét var ekki í framlínunni, en það skipti ekki máli því að framlínan hjá Val er það vel setin í alla staði þó svo að klassi Margrétar er óumdeilanlegur.

Valsstúlkur eru stórhættulegar og fyrir línuvörð er það ekkert létt starf að vera á línunni hjá þeim. Þær eru alltaf á mörkunum að vera rangstæðar eða ekki og oftar enn ekki munaði það örfáum sentímetrum hvort þær væru fyrir innan eða ekki. Vörnin hjá Val er alveg jafn lífleg. Þegar þær eru undir mestu pressu þá er stanslaus á varnarlínunni. 5 metrar fram, 3 metrar aftur, 4 metrar fram og síðan 8 metrar aftur þ.e.a.s hvernig andstæðingurinn sækir á.

Þær eru klárlega í hóp sterkustu aðilum hvað Íslandsmeistaratitilinn varðar.

ÍR-ingarnir standa fyrir uppbyggingu eftir fallið á síðustu leiktíð. Þær virkuðu óöruggar í fyrri hálfleik. Boltinn gekk ekki nógu vel á milli, enda undir stöðugri pressu frá Valsstúlkum, fengu sjaldan tækifæri til að koma reglu á leikskipulagið. Komust einungis tvisvar í tækifæri í fyrri hálfleik.

Þær voru mun beittari í seinni hálfleik. Vörnin var mun betri og meiri oddur í sókninni. Það var augljóst að þau endurskipulögðu sig í hálfleik, enda var 0-5 fyrir Val, og einbeittu sér að gera mun betur. ÍR verða ofarlega í baráttunni í fyrstu deild í ár.

Leikurinn endaði 0-8 Völsurum í hag.

 

Í gær var ferðinni heitið í kosningarmiðstöð Vöku. Þó svo að ég þekki ekki marga sem eru í háskólanum, enda að verða 30 á næsta ári, þá er gaman að fylgjast með kosningunum á milli Vöku og Röskvu. Og að sjálfsögðu styður maður rétta framboðið. Áfram Vaka!!!!

 

 

 

Eftir á var horft á SUPER THUESDAY í Valhöll. Var virkileg bandarísk stemmning og það komu hátt í 100 manns í bylgjum. Örn Arnarson, stjórnmálafræðingur hélt skemmtilegt erindi um hvaða áhrif kosningarnar hafa. Gísli Marteinn, Borgarfulltrúi, fór yfir sögu forsetakosninganna síðastliðnu áratugi. Enn mestu aðdáun mína fékk Brad Evans frá Bandaríska Sendiráðinu. Hann hélt langt erindi um stöðuna, enn sem kom mér á óvart, á stórgóðri Íslensku. Vakti gríðarlega aðdáun mína í hans garð. Eftir á þá svöruðu þeir spurningum sem stóð í langan tíma, enda ekki oft tækifæri til að spyrja svona marga fróða menn í þessum málefnum í einu.

Tölurnar byrjuðu að berast um tíu leytið og því miður fór ég allt of snemma heim. Hefði geta setið þarna í nokkra klukkutíma í viðbót.